Bahorgi piyoz yetishtirish haqida nimalarni bilasiz?

Piyoz serhosil ekin turlaridan biri hisoblanadi. Dehqon ta’biri bilan aytganda, piyoz “yili” kelsa dehqonning ro‘zg‘origa qirq yillik baraka keltiradi. Biroq holva degan bilan og‘iz shirin bo‘lmaganidek, piyoz yetishtirishning ham o‘ziga yarasha sir-sinoati va mashaqqatlari bor. Soha olimlarining ilmiy asoslangan tiavsiyalariga amal qilish esa yaxshi natijaga erishishdagi ilk qadamdir. Quyida Milliy markaz tizimidagi Sabzavot, poliz ekinlari va kartoshkachilik ilmiy-tadqiqot instituti olimlarining tavsiyasi bilan tanishishingiz mumkin. PIYOZ NAVLARI. Piyozning mahalliy sharoitda yaratilgan ertapishar “Sumbula”, o‘rtapishar “Istiqbol va “Zafar” navlarini ekish tavsiya etiladi. PARVARISHLASH TEXNOLOGIYASI. O‘zbekistonda piyoz uch muddatda ertaki, yozgi-kuzgi va to‘qsonbosti qilib ekiladi. Bahorgi muddatda piyoz janubiy viloyatlarda 5-25 yanvarda, markaziy viloyatlarda 20-fevral-10-mart, shimoliy viloyatlarda 5-25 martga qadar gektariga 12-15 kilogrammdan “SKON-4” rusumli seyalka bilan yerning nishabiga qarab qator oralarini 70-90 sm qilib to‘rt qatorli usulda ekiladi. Urug‘lar yerga 1,5 - 2 sm chuqurlikka ko‘miladi. Ikki-uch marta dastlab o‘simliklarning buyi 6 - 8 sm ga yetganda, ikkinchi marta bog‘lab chiqariladigan tovar holiga kelganda o‘toq va yagana qilinadi. Qator oralaridagi begona o‘tlarga qarshi KRN-2,8 A kultivatori bilan yerga 15-16 sm chuqurlikda ishlov beriladi. O‘g‘itlash. Gektaridan o‘rtacha 30 tonna hosil olish uchun bo‘z tuproqli yeralarda har gektar yerga o‘rtacha 300 kg azot, 220 kg fosfor va 90 kaliy berish kerak. Shuningdek, o‘tloqi-botqoq tuproqlarda esa 250 kg azot, 200 kg fosfor, 80 kg kaliy berishni taqazo etadi. Sho‘rlangan, tuproq boniteti past yerlarda gektariga 320 kg azot, 220 kg fosfor va 100 kg kaliy berish kerak. BATAFSIL